| |
BRANDHAARDEN – FOYER D’INCENDIE 1e Internationale editie Angst voor terreur – verlangen naar terreur?
Brandhaarden is een mobiel evenement van ZT Hollandia. Rond actuele politieke en maatschappelijke kwesties produceren acteurs, schrijvers, journalisten en regisseurs een discussieplatform zonder taboes. De eerste edities van Brandhaarden vonden plaats in Amsterdam en Antwerpen. Toekomstige edities zijn gepland in München, Gent, Wenen en Amsterdam.
Op 21 juli 2004 presenteert ZT Hollandia in Festival d’Avignon de eerste buitenlandse editie van Brandhaarden. In diverse redevoeringen wordt een culturele beweging afgezet tegen de actualiteit van de dag. Brandende kwesties zoals de terroristische bedreiging van de westerse maatschappij worden aan de kaak gesteld. Een avond waarop het werk van ZT Hollandia als totaalbeeld wordt geplaatst met tussenkomsten van Condoleezza Rice (VS), Elfriede Jelinek (Oostenrijk) en anderen.
Foyer d'Incendie tekst_Pieter Hilhorst en Peter Verhelst (Richard III) regie_Johan Simons dramaturgie_Koen Tachelet acteurs_ Aus Greidanus jr. .......................... een schoonmaker Chris Nietvelt ................................ Condoleezza Rice Betty Schuurman ........................... Elfride Jelinek Koen Tachelet ............................... een terrorist film Fedja van Huêt .............................. monoloog uit Richard III
AVIGNON 21 juli 2004, Jardin de la Rue de Mons | vrij entree coproductie_Festival d'Avignon (franstalige versie)
AMSTERDAM 11 september 2004, ihkv Het Grote Gala van het Terrorisme (Stadsschouwburg Amsterdam)
Op 20 juli loopt het ultimatum van Osama Bin Laden af Op 21 juli verzamelen prominente figuren zich in Avignon om een standpunt in te nemen over dat wat ons misschien boven het hoofd hangt
We herinneren ons elf september 2001, New York We herinneren ons 11 maart 2004, Madrid We herinneren ons Afghanistan, Bin Laden, Irak, Sadam Houssein
We weten dat het niet voorbij is. De dreiging is reëel, de druk is groot. De volgende aanslag kan overal gebeuren. Behalve in Avignon?
Vorig jaar kon het festival van Avignon niet doorgaan omwille van een sociaal conflict. Iedereen vond dat jammer, maar heeft iemand zich ooit afgevraagd wat er gebeurd zou kunnen zijn als het festival wél had plaatsgevonden? Zou 11 maart dan misschien 11 juli zijn geweest? Zou Avignon dan misschien Madrid zijn geweest?
Is het festival van Avignon een mogelijk doelwit? Of is het gevoel van angst misplaatst? Is Frankrijk met haar kritische houding tegenover de Verenigde Staten van Bush een ‘veiliger’ land? Amerikanen komen van Mars, Europeanen van Venus. Europa ziet zichzelf graag als verdraagzaam, meer uit op overleg dan op directe machtspolitiek. Frankrijk gaat prat op haar historische banden met de Arabische wereld, en ziet zichzelf graag als de beschermengel van die landen die door de VS geviseerd worden in hun ‘war on terror’. Maar misschien verdoezelt onze verdraagzaamheid onze onbewuste paniek, is zij een teken van zelfverblinding en dus van schijnheiligheid. Denken we echt dat we met onze zelfverklaarde tolerantie de bommen kunnen tegenhouden? Of is dat een illusie? En vertegenwoordigen wij niet allemaal, dus ook de linkse elite die zich in Avignon verzamelt, een systeem dat door het overgrote deel van de wereldbevolking als verderfelijk en onrechtvaardig wordt ervaren.
Er zijn signalen. We kunnen ze ontkennen. We kunnen ons wijsmaken dat we binnen de vier muren van een middeleeuwse stad, ondergedompeld in onze oude Europese cultuur, ontsnappen aan de echte krachtmeting die zich overal ter wereld voordoet: die tussen goed en kwaad. Wie wat vertegenwoordigt, waar ze zich bevindt, hangt gewoon af van het werelddeel waarin je je bevindt. De as van het kwaad bestaat, ze loopt recht door dit festival.
Voor deze Foyer d’Incendie heeft ZT Hollandia een aantal mensen uitgenodigd die je niet zo direct zou verwachten op dit festival. Prominente figuren uit Amerika, Duitsland en de Arabische wereld, die de wereld op een fundamenteel verschillende manier beschouwen. Zij zullen hun gedachten met u delen, in de hoop dat hun woorden meer kracht hebben dan de terreur waarover ze het hebben.
|
|